Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

Γιατί έχεις τόσα νεύρα;;


Σου έχω μιλήσει για τις μέρες που ο κόσμος δεν αντέχεται; Για τις επικίνδυνες μέρες που μια κουβέντα παραπάνω μπορεί να γίνει αφορμή για να φουντώσει μονόπλευρος καβγάς από εν δυνάμει πελάτη που…έχει ξυπνήσει στραβά;
Χτες ήταν μια τέτοια μέρα. Και όχι μόνο στο δικό μας κατάστημα, αλλά παντού ακόμα και στα ταχυφαγεία και στα coffee spots. Ξεκίνησα λίγο νωρίτερα από το σπίτι για να προλάβω να τελειώσω γραφειοκρατικά μπλεξίματα που απαιτούν χαρτούρα και υπομονή.
Η πρώτη μου στάση ήταν στα “ todaylisious” που λίγο έλειψε να ξεσπάσει καταιγίδα, όταν ο υπάλληλος ευγενέστατα ζήτησε από έναν μεγαλόσωμο κύριο να βγάλει έξω το σκυλάκι του γιατί απαγορεύονται τα ζώα εντός του καταστήματος. Πίσω μια μεγαλοκοπέλα που στην πραγματικότητα ούτε κάρτα  είχε στην Greenpeace και στον Αρκτούρο υπερασπίστηκε το τετράποδο ζωντανό επιτιθέμενη σ’ όλα τα δίποδα του που είχε ενώπιόν της. Έψαχνε λόγο να δημιουργήσει φασαρία και πιανόταν από λεπτομέρειες, απ’ το γιατί τις έβαλαν τους χυμούς σε πλαστκή σακούλα για να καταφέρει στο τέλος να  επιτεθεί λέγοντας  πως το συγκεκριμένο κατάστημα δεν έχει   μόνο με τα ζώα πρόβλημα, αλλά και με τους ανθρώπους.
Κρατιόμουν να της πω πως έχει άδικο, πως μπορεί όντως τα ζώα είναι το πρόβλημα, αλλά η ίδια της δεν ανήκει στο ανθρώπινο είδος. Όμως παρέμεινα σιωπηλή, γιατί σκέφτηκα πως δουλεύω σε κατάστημα παπουτσιών και η πόλη μου είναι μια κουκίδα στο χάρτη. Αν ερχόταν να την εξυπηρετήσω μια μέρα, θα ξεσπούσε εμφύλιος σπαραγμός. Με την άκρη του ματιού μου έριξα ένα βλέμμα συμπαράστασης στον υπάλληλο που έβραζε από νεύρα και θυμό.. «Δεν καταλαβαίνεις» μου είπε « Έχω να κάνω κάθε μέρα με τρελούς. Οι 8 στους 10 πελάτες τέτοιοι είναι…» Τότε θέλοντας να του δώσω κουράγιο του αποκάλυψα πως εγώ κάθε μέρα όλη μέρα έχω να κάνω με γυναίκες που δεν ξέρουν τι θέλουν. Το βλέμμα παρηγοριάς γύρισε τώρα προς τα εμένα « Αααα εσύ είσαι χειρότερα» μου είπε κι έστριψε ένα τσιγάρο για να χαλαρώσει.

Χειρότερα, καλύτερα δεν ξέρω, αλλά το σίγουρο είναι πως τις γυναίκες αρχίζω και τις συμπαθώ φίλη. Ναι αλήθεια σου λέω. Ακόμα και χτες που έκανα μαθήματα χρωμάτων διαχωρίζοντας το βεραμάν από το σομόν στις 8 και 30.  Άλλο μπεζ κι άλλο λευκό. #erxetai

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου